Stopnie Trekkingu

Zanim wyruszysz na jakąkolwiek pieszą wycieczkę, musisz znać stopień trudności wyprawy i jej trasę. Trasy trekkingowe i wycieczki są oceniane w skali od 1 do 4, co pomoże Ci ocenić, czy wybrana wędrówka najlepiej odpowiada Twojej kondycji i możliwościom.

Przy ocenie uwzględniono trudności fizyczne, stopień trudności technicznych terenu i związane z nim ryzyko.

Poziom 1: Łatwy i dostępny

To w zasadzie wędrówki skoncentrowane na naturze, łatwo dostępne, z krótkimi dystansami i minimalnymi różnicami wysokości. Codzienny etap marszu może trwać od 2 do 4 godzin, wśród natury, z niewielką liczbą przeszkód na trasie.

Krajobraz jest w większości płaski, a trasa biegnie głównie wyraźnie oznakowanymi szlakami, ścieżkami mułów lub dobrze utrzymanymi ścieżkami. Program podróży jest również stosunkowo krótki, z przewyższeniami zazwyczaj poniżej 500 m i maksymalną wysokością do 3500 m, z niewielkim lub zerowym ryzykiem AMS.

Nie ma również wymagań dotyczących specjalnych umiejętności ani przygotowania fizycznego, aby wziąć udział. Przykłady: Ghorepani Poon Hill, Park Narodowy Chitwan, wycieczka Kathmandu-Pokhara i wycieczka Lhasa, między innymi.

Poziom 2: Umiarkowany

Na tych poziomach wędrówek można spodziewać się przewyższeń od 500 do 1000 m, przy czym najwyższe wzniesienia sięgają 4500 m. Szlaki piesze są zróżnicowane – od łatwych do średnio trudnych, bez konieczności stosowania technik technicznych.

Codzienny etap marszu trwa od 4 do 6 godzin i odbywa się po trasach pozbawionych większych przeszkód, przy minimalnym ryzyku wypadków i drobnych urazów.

Trasy biegną głównie utartymi szlakami przez zróżnicowany teren, w tym pastwiska i piargi, i są zazwyczaj wyraźnie oznakowane. Doświadczenie w terenie górskim oraz odpowiednie przygotowanie do pieszych wędrówek będą dodatkowym atutem.

Przykładami są: trekking do bazy Mount Everest, trekking Mardi Himal, trekking do bazy Annapurna, trekking do Tysiąca Jezior w Bhutanie i wyprawa do bazy Mount Everest w Tybecie.

Poziom 3: Wyczerpujący/trudny

Ta kategoria trekkingu charakteryzuje się dziennymi różnicami wysokości przekraczającymi 1000 m n.p.m., przy czym najwyższe wzniesienie sięga 5700 m n.p.m. Podróż może również obejmować kilka przełęczy, które trzeba pokonać.

Trasy są dość wymagające, a dzienny etap marszu może trwać od 6 do 8 godzin. Ten rodzaj trekkingu przeznaczony jest dla osób o bardzo dobrej kondycji fizycznej i regularnie ćwiczących (co najmniej dwa razy w tygodniu).

Wymagane jest wcześniejsze doświadczenie w pieszych wędrówkach górskich oraz korzystanie ze sprzętu, takiego jak kije trekkingowe. Niektóre odcinki trasy mogą wiązać się z trudnościami technicznymi, takimi jak piargi, strome zbocza, zawroty głowy i pola śnieżne.

Istnieje również znaczne ryzyko poważnych obrażeń i wypadków, dlatego tak ważne jest zachowanie dobrej równowagi i dokładne przygotowanie fizyczne. Przykładami są: trekking Everest Three Passes, Kailash Mansarovar, Upper Dolpo itp.

Poziom 4: Bardzo trudny i techniczny

Bardzo wymagająca, ciężka wędrówka, która obejmuje przewyższenie ponad 1500 m, z najwyższym wzniesieniem powyżej 5700 m. Codzienny etap marszu trwa od 7 do 9 godzin i obejmuje ćwiczenia sportowe, umiejętności techniczne, trasy poza szlakiem i wysokie półki skalne.

Ten typ wyprawy trekkingowej jest odpowiedni dla osób, które często eksplorują tereny górskie i są w dobrej kondycji, przyzwyczajone do 2–3 sesji treningów wytrzymałościowych w tygodniu.

Wymagania fizyczne są również wysokie, ponieważ przeszkody obejmują przełęcze, których wysokość może przekraczać 5000 m. Na niektórych odcinkach konieczne może być użycie rąk, a na niektórych odcinkach konieczne może być nawet użycie lin, uprzęży, jumarów itp.

Szlaki będą również zawierać strome podejścia i zejścia, niosące ze sobą znaczne ryzyko wypadków i urazów. Dlatego podczas tego typu wędrówek ważne jest umiejętne posługiwanie się sprzętem technicznym i dobre zrozumienie warunków górskich.

Przykładami są: trasa Dhaulagiri Circuit Trek, trasa Kanchenjunga Circuit Trek itp.