Bûtan keyaniyeke aram a Hîmalayayê ye ku bi festîval, keşîşxaneyên kevnar, dîmenên rengîn û atmosfereke xweşik tê naskirin. Girîng e ku meriv biryarek rast li ser dema herî baş a serdana Bûtanê bide ji ber ku hewa di seranserê salê de pir diguhere.
Her werz ezmûneke nû ya rêwîtiyê pêşkêş dike, bi dîmenên çiyayan û kulîlkên şîn, betlaneyên çandî û zivistanên bi berfê veşartî. Ev rêbernameya rêwîtiyê ya mehane dê ji we re bibe alîkar ku hûn fêm bikin ka di her werzê de çi li bendê bin da ku hûn bikaribin rêwîtiya çêtirîn amade bikin.
Avhewaya Bûtanê bi piranî bi demsal û bilindahiyê ve girêdayî ye. Mehên tijî roj, ezman şîn û hewa hene, û ew mehên ku baran dibare û hemû geliyan tijî dike hene.
Hin ji sedemên ku geştiyar serdana Bhutanê dikin ev in: meşên dirêj, geşt, wêne kişandin, masîgirtin û beşdarbûna festîvalên herêmî yên bi navê Tshechus. Li gorî tiştên ku hûn dixwazin pê re mijûl bibin, dema herî guncaw dikare biguhere. Zanîna demên hewayê, germahiyê û demsalên festîvalan dê bihêle ku hûn li gorî berjewendiyên xwe hilbijartina rast bikin.
Ev rêber dê bi zimanekî zelal û hêsan-fêmkirî we di nav mehan de yek bi yek bigerîne da ku ji we re bibe alîkar ku hûn biryara xwe bidin ka kengê rêwîtiya bêhempa ya Bhutanê bikin.
Rêbendan
Di meha Çile de li Bhutanê zivistaneke kûr e. Avhewa hişk û sar e, û piraniya rojan ezmanên şîn ên zelal hene. Li herêmên çiyayî yên bilind berf heye, û li geliyên nizm jî roj lê sar e. Di nav rojê de, Thimphu û Paro sar in, her çend şev bi rêkûpêk di bin xala cemidandinê de dadikevin. Geliyê Punakha germtir e; ji ber vê yekê, di rojê de rehettir e. Başûrê Bhutanê hîn çêtir e, ku ji sermayê revînek baş e.

Di meha Çile de bêdeng û aram e, ji ber ku cejnên mezin ên neteweyî tune ne. Hin merasîmên olî yên herêmî yên piçûk hene ku derfetê didin mêvan ku di komên piçûk de adetên bingehîn ên gund bişopînin.
Ev meh ji bo keşifkirina herêmên jêrîn ên wekî Punakha, Wangdue û parkên neteweyî yên başûr herî guncaw e. Dîmena çiyayî ecêb e û di hewaya paqij de jî dikare were kişandin.
Gerên jiyana kovî li Parka Neteweyî ya Royal Manas baş in ji ber ku ajal di demsalên sar de digerin. Meşên sivik, temaşekirina çûkan li Geliyê Phobjikha û geştên çandî xweş in. Êvar pir sar e, ji ber vê yekê derbaskirina demê li otêlekê û kêfa serşokek kevirên germ a kevneşopî serpêhatiyek zivistanê ya îdeal e.
Reşemî
Hîn jî zivistan e, lê hewa di Sibatê de hêdî hêdî germtir dibe. Roj tavdartir in, û serma ne wekî Çile dijwar e, nemaze li geliyên jêrîn. Heta niha jî, li deverên wekî Thimphu û Paro bi şev sar e, lê Punakha û başûrê Bhutanê di rojê de xweş in. Hewa ewrî nîne, ji ber vê yekê dîmenên çiyayan xweşik in.
Dem dema cejnan e. Li Punakha cejnên girîng hene wek Punakha Drubchen û Punakha Tshechu, ku di wan de reqsên maskeyî yên rahib û xelkên herêmî têne lidarxistin. Ev cejn ne pir qerebalix in û ne jî pir rengîn in. Her wiha di vê heyamê de malbat Losar, Sersala Heyvî pîroz dikin, dema ku ew cejn û dua dikin.
Punakha ji ber hewaya germ û pîrozbahiyên wê di meha Sibatê de cihê herî guncaw e ku meriv serdana wê bike. Li Paro û Thimphuyê, geştiyariya çandî rehet e. Hilkişîna ber bi Manastira Hêlîna Tiger jî dikare were kirin, lê dîsa jî xweş e. Geliyê Phobjikha dikare ji bo dîtina krênên stûre-reş berî ku ew biçin were bikar anîn. Gerandina geştyarî bi meşên kurt û bilindahiya nizm û meşên gundan jî baş e.
Têkelbûnek ji çand, dîmen û rêwîtiyên aram di meha Sibatê de heye, û demsala biharê hîn dest pê nekiriye.
Adar
Zivistana Bûtanê di meha Adarê de bi dawî dibe û bihar dest pê dike. Avhewa germ dibe û xweza dest bi şînbûnê dike. Di destpêka Adarê de hîn jî sar e, lê di nîvê mehê de hewa xweş û roj bi roj tav e. Geliyên wekî Punakha germ in, lê geliyên wekî Paro û Thimphu hewaya wan paqij e. Ezman bi piranî zelal e û dîmenên çiyayî yên pir xweş hene.
Demsala festîvalên zindî ye. Yek ji mezintirîn festîvalên olî li Bhutanê wekî Paro Tschechu tê zanîn ku bi gelemperî di Adarê de tê lidarxistin. Reqsên maskeyên pîroz ji hêla rahiban ve têne kirin, û xelkê herêmî bi cilên kevneşopî li hev dicivin. Ev festîvalek zindî û olî ye, û gelek geştiyarên cihêreng jê kêfê digirin.
Her wiha di meha Adarê de destpêka sezona meşên dirêj e. Rê zuwa dibin û gulên rododendron li giran dest bi kulîlkvedanê dikin. Meşên dirêj û meşên rojane dîsa peyda dibin. Li Thimphu, Paro, û Punakha, di hewaya nerm de tûrên çandî rehet in. Temaşekirina çûkan jî baş e ji ber ku çûkên koçber di geliyan re derbas dibin.
Adar bi hewayek xweş, bedewiya xwezayî û çandeke dewlemend demsala bêkêmahî ye.
Avrêl
Nîsan jî yek ji wan mehên ku divê mirov serdana Bhutanê bike ye. Ew meha biharê ye, û roj germ e û bi şev sar e. Hewa bi gelemperî zelal e, nemaze di destpêka mehê de, ji ber vê yekê dîmenên çiyayan geş û zelal in. Gelî kesk in, û kulîlk li ser çiyayan hene.
Di meha Nîsanê de, festîval tîpîk in. Carinan di vê mehê de Paro Tshechu bi reqsên maskeyên mezin û merasîmên olî tê pîrozkirin. Bûyerek din jî Festîvala Rhododendron e, ku festîvala kulîlkên biharê yên rengîn ên Bhutanê ye, ku bi muzîk, xwarin, çalakî û meşên xwezayî re tê lidarxistin.

Rewşa rêwîtiyê li welêt li her derê pir baş e. Rê zelal in, û rêyên meşê di rewşek pir baş de ne. Mehên herî baş ji bo serdanê meha Nîsanê ne, dema ku mirov dikare meş, meş, bisiklêtsiwarî û geştyarî bike. Gihîştina cihên populer ên wekî Paro, Thimphu, Punakha, Bumthang, û heta rojhilatê Bhutanê ne dijwar e.
Ev demsala herî bijarte ya wênekêşên ku bi peyzaj û çandan re mijûl dibin e. Tenê dezavantaja wê ew e ku ew demsala lûtkeyê ye, ji ber vê yekê plansaziyek girîng e. Bi tevayî, Nîsan soz dide ku ji hêla hewa, xweza û jiyana çandî ve îdeal be.
Gulan
Di meha Gulanê de dawiya biharê ye û demsala baranê nêzîk dibe. Destpêka mehê germ û bi piranî tav e; lêbelê, di dawiya rojê de, hewa bêtir şil dibe û carinan baran jî tê. Germ dibe, bi taybetî li Punakha û başûrê Bhutanê. Dîmenên çiyayan jî di sibehê de zelal in, lê paşê dikarin ji ber ewran werin veşartin.
Cejnên mezin ewqas zêde nînin, û meha Gulanê kêmtir aloz e. Rêûresmên din ên olî û adetên herêmî hîn jî li keşîşxane û gundan bi bêdengî têne kirin.
Xweza ji ber baranên zû pir kesk xuya dike. Peyzaj paqij in, û şelale jî bihêztir in. Demsal di destpêka Gulanê de hîn jî xweş e, her çend paşê rê dibe ku qirêj bibin.
Gerên çandî li Paro, Thimphu, û Bumthang hîn jî baş in, ji ber ku geştyar kêmtir in. Serdana gundan, temaşekirina jiyana rojane, di nav de çalakiyên çandiniyê jî demek baş in. Li Başûr parkên jiyana kovî hene ku çalak in lê germ û şil in. Cilên Gulanê ji bo kesên ku ji keskbûn û rêwîtiya aram berî destpêkirina baranên giran hez dikin in.
Pûşper
Werza mûsonê li Bhutanê di meha Hezîranê de dest pê dike. Piştî wê baran pir caran dibare, bi taybetî di nîvro û êvaran de. Bi taybetî li geliyên jêrîn û başûr, avhewayek germ û şil heye. Ezman pir caran ewrî ye, û dîmenên çiyayan ne pir in. Digel vê yekê, jîngeha gundewarî pir kesk û xwezayî ye, û zeviyên birinc dibiriqin, û daristan jî zindî ne.
Çalakiyên olî yên herêmî jî li navenda Bhutanê têne lidarxistin, tenê çend festîval hene. Ev festîvalên biçûk bê qerebalix in û bi piranî xelkê herêmî beşdar dibin.
Hezîran ji bo rêwîtiyê nermbûnek hewce dike. Rê gelek caran qirêj in, û rêwîtî dibe ku ji ber barana zêde dereng bikeve. Ji ber ku rê pir şemitok in û dîmenên zêde nînin, meşa li ser rê nayê pêşniyarkirin.
Lêbelê, carinan, di navbera baranê de, li hin bajaran, wek Paro û Thimphu, gengaz e ku meriv geştên çandî bike. Serdana keşîşxane, muzexane û bazaran ne fikrek xirab e. Dema ku baranek sivik li ser geliyan dibare, xweza dikare ji ber mij û hewaya paqij efsûnî be.
Di meha Hezîranê de qerebalix nîne û hejmara geştiyaran jî kêm e, ji ber vê yekê ew dem e ku mirov tercîh dike ku bi tena serê xwe bimîne û tevî barana zêde jî bedewiya cîhana derdorê bibîne.
Tîrmeh
Muson li Bhutanê di meha Tîrmehê de çêdibe. Ew meha herî şil û şil a salê ye. Baran zêde ye, û dibe ku bi saetan an jî bi rojan bibare. Rê muhtemelen qirêj, çem tijî ne, û dîmenên çiyayî bi gelemperî di bin ewr û mijê de veşartî ne. Germahî germ dimîne. Thimphu û Paro nerm û şil in, lê Punakha û başûrê Bhutanê germ û tropîkal in. Ji ber baran û erdhildanê, rêwîtî dibe ku hêdî be.
Geştiyarî pir kêm e, û ji ber vê yekê, cih aram û bêdeng in. Bi taybetî Festîvala Havînê ya Haa ye ku tê de xelkê herêmî xwarinên kevneşopî, muzîk, reqs û çanda yakê nîşan didin.

Gerandina geştên çandî di mehê de ji meşên dirêj çêtir e. Gerên bo muzexane, dzong, keşîşxane û kafeyan li Paro û Thimphu. Geliyê Punakha bi dîmenên çandiniya birincê pir kesk xuya dike.
Tîrmeh mehek baş e ji bo seferê dema ku hûn ji xwezayê, kesk û mirovên kêmtir hez dikin; lêbelê, divê hûn di plana xwe de nerm bin û ji bo baranê amade bin.
Tebax
Tebax mehek di demsala barana mûsonê de ye, û baran di dawiya mehê de hêdî hêdî sivik dibe. Avhewa germ, şil û bi gelemperî ewrîn e. Baran pir caran dibare, nemaze di destpêka mehê de. Heta dawiya Tebaxê, mimkun e ku hin sibê zelaltir bin, û ezman dibe ku ji bo demek kurt vebe. Peyzaja gundan piştî baranê pir kesk û şil dibe. Çemên bihêz û şelaleyên xweşik têne dîtin.
Yek ji çalakiyan Festîvala Kivarkan li Ura, Bumthang e, ku di Tebaxê de pêk tê. Xelkê herêmî bi xwarin, muzîk û pêşandanên çandî kêfa kivarkên kovî dikin. Geştiyar dê bikaribin di derbarê berhevkirina kivarkan de fêr bibin û xwarinên herêmî tam bikin. Ev ezmûnek gundekî orîjînal e.
Seyahet li ser serdanên çandî û gerê ye. Cihên baş ji bo şevbuhêrandinê Paro û Thimphu ne, ku muzexane, perestgeh û bazar hene. Bumthang aram û tijî dîrok e. Heta meşên dirêj jî ji ber rêyên şil ne bijarteya herî baş e.
Meha Tebaxê kêm tûrîst hene û lêçûna rêwîtiyê jî kêmtir e. Ji bo rêwiyên ku xwezayê û şêwaza jiyana herêmî tercîh dikin û naxwazin bi girseyên mezin re rêwîtiyê bikin guncaw e.
Îlon
Li Bhutanê, payîz di meha Îlonê de dest pê dike. Di destpêka mehê de, dibe ku hinek baran bibare, lê di nîvê Îlonê de, ezman zelal dibe. Ew teze dibe, şilbûn kêm dibe, û peyzajên çiyayî dest pê dikin xwe eşkere bikin. Roj germ û xweş in, û şev sar in. Zevî kesk in, her çend gava ku dema çinînê nêzîk dibe hêdî hêdî rengek zêrîn digirin. Mercên rêwîtiyê pir çêtir in.
Werzê festîvalan dest pê dike. Thimphu Tshechu ya populer bi gelemperî di dawiya Îlonê de pêk tê. Rahîb bi maskeyên rengîn reqs dikin, û xelk bi cilên gelêrî li hev dicivin. Ev bûyerek dînamîk û giyanî ye. Li geliyên din jî festîvalên biçûktir hene.
Meha Îlonê mehek pir baş e ji bo geştyarî, meşên dirêj û kişandina wêneyan. Meşa ber bi Tiger Nest li Paro dîsa bi dîmenên xweştir xweş dibe. Geliyê Punakha di rewşek xweşik de ye û Bumthang vedibe. Werzê meşê dest pê dike û hemû rê hişk dibin. Hejmara geştiyaran di dawiya mehê de zêde dibe.
Îlon tevlîheviyeke mezin a çand, dîmen û hewaya baş e, ku ew dike yek ji demsalên herî wekhev ji bo serdana Bhutanê.
Cotmeh
Tê gotin ku meha Cotmehê meha herî baş e ji bo serdana Bûtanê. Hewa rojî, hişk û zelal e. Ezman şînê tarî ye, û dîmenên çiyayan tûj û xweşik in. Hewa bi roj xweş e û bi şev sar e. Baran pir kêm e. Di demên çinînê de, zeviyên birinc zêrîn in, û dîmen geş û şad xuya dike.
Ev meha gelek festîvalên girîng e. Merasîma Jambay Lhakhang Drup û agir li Bumthang tê lidarxistin. Festîvalên biçûktir li deverên wekî Gangtey û rojhilatê Bhutanê pêk tên. Çalakî bi rêya muzîk, reqsên maske û rêûresman pratîkên dewlemend ên giyanî yên Bhutanê nîşan didin.

Seyrangeh ji bo hemû deverên welêt guncaw e. Çalakiyên pir baş meş, trekking, bisiklêt û geştyarî ne. Piling Nest, rêyên çiyayên bilind û Punakha Dzong pir xweşik in. Rêyên meşê di rewşek îdeal de ne. Tûrîst di meha Cotmehê de jî hene, ji ber vê yekê, plansaziya pêşwext pir girîng e.
Tevî zêdebûna hejmara mêvanan jî, ev ezmûn nayê jibîrkirin. Meha Cotmehê têkeliyeke bêkêmahî ya hewaya îdeal, dîmenên zelal, çanda zindî û serpêhatiyên li derve ye.
Mijdar
Meha Mijdarê berdewamiya demsala payîzê ye; ev dem sar, hişk û tavî ye. Roj baş in, sibeh û şev sartir in, bi taybetî li Thimphu û Paro. Ezman pir zelal e û dîmenên Hîmalaya yên spehî pêşkêş dikin. Baran kêm e. Berhem qediya ye, û peyzaj aram û zelal xuya dikin.
Yek ji wan bûyerên taybet Festîvala Qerneşê Reş e ku di 11ê Mijdarê de li Geliyê Phobjikha tê lidarxistin. Zarokên dibistanan û xelkê gund reqsa qerneşê direqisin da ku çûkên kêmdîtî yên ku di zivistanê de tên vî welatî bikişînin. Ev bûyerek cejnê ye ku ji bo xwezayê û parastinê ye. Her wiha hin festîvalên herêmî li rojhilatê Bhutanê têne lidarxistin.
Gerandina geştyarî û wênekêşî baş in. Geliyê Phobjikha aram û xweşik e. Paro û Thimphu ne ewqas qerebalix in wekî meha Cotmehê. Meşên rojane û gerên di xwezayê de pir xweş in, û kampkirin di şevê de ne pir xweş e.
Mijdar wek cihekî îdeal ji bo betlaneyê ye dema ku mirov tercîh dikin ku dîmenên çiyayî yên zelal, deverên çandî bibînin û berî destpêkirina demsala zivistanê tûrîst kêmtir bin.
Berfanbar
Li Bhutanê, zivistan di Kanûnê de dest pê dike. Hewa sar dibe, bi taybetî di şevê de, lê roj pir caran hişk û tavdar in. Di nav rojê de, germahiya bajarên wekî Thimphu û Paro bi qasî 11-15 °C ye, û germahiya rojê bi gelemperî di bin xala cemidandinê de dadikeve.
Cihên jortir, wek Bumthang, di sibehê de pir sartir in. Li geliyên jêrîn, wek Punakha, roj dê di 20°C de xweş bimînin. Ezman pir zelal e, û dîmenên çiyayan di salê de bi qasî ku pêkan e tûj in. Roj ne dirêj in, û ji ber vê yekê, dem kêmtir e ku meriv geştyariyê bike.
Di meha Kanûnê de bûyerên girîng hene. Di 13ê Kanûnê de Festîvala Dochula Druk Wangyel, reqsên maskeyan ji hêla leşkeran ve li yek ji rêyên çiyayî yên bilind têne kirin. Roja Neteweyî ya Bhutanê di 17ê Kanûnê de pêk tê û piştî wê meş û pîrozbahî hene. Trongsa Tschechu jî di dawiya Kanûnê de tê lidarxistin.
Meh bêdeng e û geştyar pir kêm in. Punakha di demsalên germ de cîhek çêtir e ji bo mayînê. Bi şertê ku hûn cilên germ li xwe bikin, ne ne gengaz e ku hûn li Paro meşa li ser Nestêya Tiger bikin. Ger hûn cilên germ li xwe bikin, geştên ji bo jiyana kovî jî li Başûrê Bhutanê baş in.
Pêwîst e geştiyar ji bo hewaya sar, rojên kurt û berfa li ser rêyên çiyayan amade bin.
Dema çêtirîn a serdana Bhutan kengî ye?
Payîz (Îlon heta Mijdarê) û bihar (Adar heta Gulan) demsalên herî guncaw in ji bo serdana Bhutanê. Ev demsalên herî baş in ji ber ku hewaya herî baş, ezmanên zelal û şert û mercên hewayê yên rehet pêşkêş dikin ku ger û geştên geştyarî, meşên dirêj û keşifkirina çandan hêsan dike.
Bihar bi taybetî xweşik e ji ber ku gelî û çiya tijî rododendron, magnoli û kulîlkên kovî ne. Germ nîne, û kesên ku ji xwezayê hez dikin dê dîmenên rengîn û çûkên çalak ên cûrbecûr bibînin. Her wiha demek pir baş e ku meriv meşên kurt bike û beşdarî çalakiyên li derve bibe.

Demsala payîzê wekî demsala geştê ya herî girîng tê hesibandin. Ewr geş û zelal in, bi dîmenek xweşik a Hîmalaya, bi lûtkeyên spî yên berfê. Festîvalên herî girîng ên li Bhutanê, wekî Thimphu Tshechu û Paro Tshechu, di vê demê de têne lidarxistin, û mêvan derfet dibînin ku muzîk, reqs û rêûresmên kevneşopî bibînin.
Di zivistanê de sar û bêdeng e, û di havînê de barana mûsonî dibare, ji ber vê yekê gihîştina her deverek ne ewqas hêsan e.
Xelasî
Di encamê de, dema serdana Bhutanê bi rastî bi we ve girêdayî ye û hûn dixwazin çi ezmûnê bistînin. Welatê Hîmalaya cihekî aram e ku di hemû demsalan de tiştek dide. Bihar bi kulîlk, hewaya germ û payîz jî bi dîmena çiyayên zelal û festîvalên rengîn ve tê wesifandin. Ev mehên herî populer in ji ber ku şert û mercên rêwîtiyê baş in û xweza di asta xwe ya herî baş de ye.
Werza havînê ya baranê Bhutanê kesktir û pir bêdengtir dike, û ji ber vê yekê ew ji bo rêwiyên ku ji atmosferek aram û qerebalixiya kêmtir hez dikin cihekî baş e. Di zivistanê de sar e lê ezmanên baş û zelal, dîmenên çiyayî û pêşandanên çandî pêşkêş dike, ku di demsalên din de kêm in, nemaze li geliyên jêrîn ku şert û mercên avhewayê nermtir in. Her meh bi şahiyên festîvalê û jiyana gundewarî ya bêdeng xweşik e.
Bi zanîna hewaya her mehê, festîvalan û şert û mercên rêwîtiyê, hûn dikarin rêwîtiyek ku herî baş li gorî we be organîze bikin: hûn dixwazin biçin rêwîtiyê, wêneyan bigirin, çandê bigerin, an jî tenê di xwezayê de bêhna xwe vedin. Bhutan ne cihek e ku meriv tenê di yek demsalê de serdana wê bike; ew ezmûnek bêhempa ya tevahiya salekê ye ku xwezaya ekzotîk, mîrateya olî û mêvanperweriya welatparêzî lê heye.




















